Zenc Blog
Handelsreiziger in ideeën
Mijn vak brengt met zich mee dat ik menig uurtje in de trein doorbreng, een enkele maal in een willekeurig ‘Van der Valk’ overnacht en soms ergens op een min of meer centrale plek in het land - een wegrestaurant, een stationsrestauratie - samen met collega’s de bijeenkomst van de volgende dag voorbereid. Het eten onderweg is soms verrassend lekker, soms teleurstellend, de koffie soms te slap dan weer te sterk, soms is er geen fatsoenlijke eettent te vinden en moet je tevreden stellen met een tosti of een broodje lauwe kroket, soms ben ik in de gelegenheid om de eerste asperges van het seizoen, diezelfde dag geoogst op de naastgelegen akker, te nuttigen.
De werktijden zijn eveneens variabel. Geregeld spoed ik mij voor dag en dauw, zelfs nog voordat de ochtendkrant is bezorgd, naar het station, waardoor ik de rest van de dag ben aangewezen op de Spits en de Metro. Op andere dagen moet ik constateren dat na acht uur ’s avonds er op mijn traject geen aansluitende treinen meer zijn, zodat in plaats van om negen uur ’s avonds thuis het wel eens tien uur of half elf wordt. De ene dag ren ik van afspraak naar afspraak en kom ik overal steeds net vijf minuten te laat, de andere dag zit ik uren over het marktplein van een vreemde stad te staren, in afwachting van de volgende afspraak.
De inhoud varieert evenzeer. Er zijn dagen waarop ik voor de camera’s of microfoons van de regionale omroep voor een virtueel publiek van tienduizenden mensen mijn mening ‘als deskundige’ ten beste geef. Er zijn dagen dat ik een zaal vol burgemeesters en gemeentesecretarissen ‘in beweging’ moet brengen, zodat de vele mooie plannen en vergezichten zich ontwikkelen tot concrete resultaten. Maar er zijn ook dagen waarop ik op mijn zolderkamer zit te ploeteren op vijf pagina’s tekst die de essentie van de rapportage moeten gaan vormen, maar die vermoedelijk nog zo vaak aangescherpt en aangevuld zullen worden, dat die specifieke vijf pagina’s eigenlijk alleen door mij zullen worden gelezen.
Deze variatie in het vak is aantrekkelijk en tegelijkertijd ontregelend. Schakelen tussen inhoud en proces, logistieke en inhoudelijke problemen tegelijkertijd succesvol aangaan. Het maakt me een ‘handelsreiziger in ideeën’, afwisselend en veelzijdig, vermoeiend en enerverend. Een raar vak.
Reacties
- Tim schreef op 4 oktober 2011:
- JE MOEDER IS FUCKING LELEIJK!

